Πρόθεσις (2011)


…η Αννίτα Αργυροηλιοπούλου μας καλεί σε μια δύσκολη άσκηση αυτογνωσίας… Ήταν φυσικό να εμπνευσθεί, ειδικά, για το μοναδικό μνημειακό χώρο του Συσσιτίου, ένα έργο συμβολικό και συνάμα ποιητικό, με κυρίαρχο στοιχείο τα εξαϋλωμένα χέρια, ως λατρευτικά-ικετευτικά σημεία-κώδικες της αιώνιας προσφοράς.

Από το κείμενο της Μαίρης Μιχαηλίδου (Δελτίο Τύπου έκθεσης)

“Αν τα σύμβολα πεθάνουν, ο άνθρωπος πεθαίνει”.
Rolan Bart, 1915 – 1980

Σήμερα που βρισκόμαστε σε μια άλλη εποχή, σήμερα που έχουν φανερά παγώσει η ξεπεραστεί όλοι οι τύποι του μοντερνισμού και του μεταμοντερνισμού, η Αννίτα Αργυροηλιοπούλου μας καλεί σε μια δύσκολη άσκηση αυτογνωσίας.

Δημιουργός με διαδρομή ως την ουσία της γνώσης, κατέθεσε από την αρχή της εικαστικής της πορείας, έργα πλασμένα με προσωπικές μνήμες και γνήσια υπαρξιακά βιώματα. Ήταν επομένως φυσικό να εμπνευσθεί, ειδικά, για το μοναδικό μνημειακό χώρο του Συσσιτίου, ένα έργο συμβολικό και συνάμα ποιητικό, με κυρίαρχο στοιχείο τα εξαϋλωμένα χέρια, ως λατρευτικά-ικετευτικά σημεία-κώδικες της αιώνιας προσφοράς. Άλλωστε η άξια Ελληνίδα δημιουργός στη σχεδιασμένη για το χώρο έκθεση με το γενικό τίτλο “Πρόθεσις”, αναζητά τη βαθύτερη σημασία της ανθρώπινης φύσης και με τη χρήση του φωτός, της διαφάνειας, των πρωτεϊκών σχημάτων και των αχνοειδωμένων ανθρώπινων μορφών, μεταπλάθει με υπαινικτική γραφή την προσωπική της καλλιτεχνική περιπέτεια, σε υψηλής ποιοτικής έκφρασης εικαστική εικόνα.

2011, Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης, Ρόδος